Je omgeving

Niet alleen voor jou, maar ook voor je omgeving is een Ilizarov-frame erg ingrijpend. Er moet namelijk steeds rekening met je gehouden worden, en reken ook maar dat je ouders ook veel verdriet en zorgen hebben om jou.

Je ouders zullen wel meer geduld met je hebben dan bijvoorbeeld je klasgenootjes. Dit is logisch, want je ouders staan veel dichter bij je.

Als je iets niet kunt, ergens niet bij kunt of gewoon hulp nodig hebt, wees dan niet bang om het te vragen. Ik weet zeker dat niemand het erg vind om even een glas drinken aan je te geven, of om je gum op te pakken. Maar let wel op dat je niet gaat commanderen. Dus niet: "Hé, pak m'n gum eens op!" maar "Wil je alsjeblieft m'n gum even oppakken?". Denk er ook aan om steeds 'alsjeblieft' en 'dankjewel' te zeggen, ook al is dit heel vervelend omdat je zoveel moet vragen. Als je niet netjes bent, willen mensen je ook niet meer helpen!

Voor de ouders: als je verdriet of zorgen hebt, praat er dan over met je kind. Want die ziet wel dat er iets met je aan de hand is.

En als het te zwaar wordt voor je, wees dan niet bang om hulp te vragen.

Je kunt misschien een regeling maken met het ophalen en wegbrengen naar school, of naar het ziekenhuis. Maar zorg er wel voor dat je er zelf niet aan onderdoor gaat, daar heeft je kind ook niks aan!

Bijgewerkt op 30-10-2004